![](https://www.iapopsi.gr/wp-content/uploads/2019/11/koudas6-1.jpg)
Η «αρπαγή» του Κούδα θέριεψε τη σύγκρουση
Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να κάνει τον «Μεγαλέξανδρο» του ποδοσφαίρου μας δικό του, κάτι που δεν συγχώρησαν ποτέ οι οπαδοί του ΠΑΟΚ. Ο Γιώργος πήγε στην ομάδα του Μπούκοβι, αλλά φόρεσε τα ερυθρόλευκα μόνο σε φιλικά
Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ θεωρούνται οι δύο λαϊκότερες ομάδες της χώρας και, όπως λένε οι… πολύ παλαιότεροι, δεν θα έπρεπε να υπάρχει μεταξύ τους αντιπαλότητα σε τέτοιον βαθμό. Γεγονός είναι πως η έχθρα που δημιουργήθηκε είχε όνομα. Γιώργος Κούδας.
Η περίφημη προσπάθεια αρπαγής του Μεγαλέξανδρου του ελληνικού ποδοσφαίρου από την Τούμπα στο «Καραϊσκάκης» αποτέλεσε την αιτία που μεγάλωσε δραματικά η απόσταση μεταξύ των φίλων του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού και σε αρκετές περιπτώσεις μετατράπηκε σε μίσος.
Η μεταγραφή έμελλε να μην ολοκληρωθεί ποτέ. Όμως τα ιστορικά γεγονότα εξηγούν γιατί κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια.
Τη σεζόν 1965-66, ο Κούδας έπαιξε σε 29 αγώνες της Α΄ Εθνικής, σημειώνοντας 13 γκολ. Ένα από αυτά ήταν και στο 3-2 του ΠΑΟΚ επί του Ολυμπιακού στο παιχνίδι της Τούμπας. Το ποδόσφαιρο τότε δεν ήταν επαγγελματικό και οι παίκτες δεν είχαν συμβόλαια, αλλά δελτία τα οποία κρατούσαν οι ομάδες. Αν κάποιος ήθελε να φύγει, αυτό γινόταν μόνο με τη συγκατάθεση του σωματείου. Αν η ομάδα διαφωνούσε, ο παίκτης έμενε όλη του την ποδοσφαιρική ζωή στην ίδια ομάδα.
Στις 14 Ιουλίου 1966, η είδηση έπεσε σαν βόμβα στη Θεσσαλονίκη: ο Κούδας μαζί με τον πατέρα του βρέθηκαν στην Αθήνα, με τον νεαρό παίκτη αποφασισμένο να υπογράψει δελτίο στον Ολυμπιακό! Η οικογένεια Κούδα ήταν φτωχή, ο νεαρός Γιώργος έπαιζε ποδόσφαιρο και ταυτόχρονα εργαζόταν για να συνεισφέρει στο οικογενειακό εισόδημα. Ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να βοηθήσει, ανοίγοντας ουζερί στον πατέρα του. Φάνηκε, όμως, ασυνεπής. Τα γραμμάτια διαμαρτυρήθηκαν και το χρέος 150.000 δραχμών που δημιουργήθηκε σε βάρος του ήταν δυσβάσταχτο για τα δεδομένα της εποχής. Ο Ολυμπιακός προσφέρθηκε να βοηθήσει, κι έτσι ο Κούδας και ο πατέρας του αποφάσισαν να φύγουν από τη Θεσσαλονίκη.
Ο κόσμος του ΠΑΟΚ αναστατώνεται, με τη διοίκηση του «Δικεφάλου» να δηλώνει ότι ο «Κούδας δεν παραχωρείται», ενώ μαζί με τον Ολυμπιακό ενεργοποιούνται κι άλλες ομάδες του κέντρου. «Δεν είμαι προδότης», έλεγε ο νεαρός Κούδας. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των εφημερίδων, οι «ερυθρόλευκοι» υπόσχονται σπίτι στον Κούδα, δουλειά στον πατέρα του και προσφέρουν στον ΠΑΟΚ 800.000 δραχμές συν τέσσερις παίκτες. Ο Παναθηναϊκός κάνει ρελάνς, δίνοντας 1 εκατομμύριο δραχμές και τέσσερις ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής. Ο ΠΑΟΚ αρνείται πεισματικά, την ώρα που ο νεαρός άσος υπογραμμίζει ότι δεν πρόκειται να πάει σε άλλη ομάδα πλην του Ολυμπιακού, ανυπομονώντας να γνωρίσει από κοντά τον θρυλικό Μάρτον Μπούκοβι, που λίγους μήνες νωρίτερα είχε οδηγήσει τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του πρωταθλήματος έπειτα από έξι ολόκληρα χρόνια.
Την 1η Αυγούστου 1966, ημέρα που ολοκληρώνονται οι μεταγραφές, οι φίλοι του ΠΑΟΚ συγκεντρώνονται έξω από τα γραφεία για να αποτρέψουν ενδεχόμενη μεταγραφή, η οποία τελικά δεν πραγματοποιείται ποτέ. Ο Κούδας, πάντως, προπονείται με τον Ολυμπιακό και παίζει σε φιλικούς αγώνες. Με παρέμβαση του ΠΑΟΚ τιμωρείται με 15νθήμερο αποκλεισμό. Τελικά η μεταγραφή δεν ολοκληρώθηκε. Ο Ολυμπιακός πιέζει κι αυτός χωρίς αποτέλεσμα και ο Κούδας, αντί να πάει στο «Καραϊσκάκης», παρουσιάζεται για τη στρατιωτική του θητεία. Έτσι βρέθηκε αναγκαστικά εκτός γηπέδων για δύο χρόνια. Στο μεταξύ, επιβλήθηκε η δικτατορία και επικεφαλής του αθλητισμού έγινε ο διαβόητος χουντικός Κώστας Ασλανίδης. Ο πανίσχυρος «Γενικός» πρότεινε στον Γιώργο Παντελάκη να επιστρέψει ο Κούδας στον ΠΑΟΚ και ύστερα από δύο χρόνια να πάει στον Ολυμπιακό, αλλά ο αείμνηστος παράγοντας του «Δικεφάλου» αρνήθηκε.
Ο Ασλανίδης στη συνέχεια άλλαξε τακτική και προειδοποίησε τον Κούδα ότι, αν δεν γυρίσει στον ΠΑΟΚ, δεν πρόκειται να ξαναπαίξει μπάλα. Δύο χρόνια μετά τη φυγή του από τη Θεσσαλονίκη, ο Κούδας επέστρεψε. Την πρώτη του προπόνηση παρακολούθησαν 12.000 ΠΑΟΚτσήδες, που τον αποθέωσαν. «Γύρισα γιατί το ήθελα και γιατί έπρεπε. Δεν ζητώ τίποτε», είναι η δήλωσή του και ο Κούδας ξαναπαίζει μπάλα, γράφοντας ιστορία με τον ΠΑΟΚ.
Ο Γιώργος Κούδας αγωνίστηκε σε 504 αγώνες πρωταθλήματος και σημείωσε 133 γκολ, ενώ σε αγώνες Κυπέλλου είχε 70 συμμετοχές και σκόραρε 27 γκολ. Συνολικά, μαζί με τους ευρωπαϊκούς αγώνες και τους φιλικούς έχει αγωνιστεί 780 φορές με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, πετυχαίνοντας 220 τέρματα. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας την περίοδο 1975-76 και δύο κύπελλα Ελλάδας, το 1972 και 1974. Ως αρχηγός της ομάδας, ευτύχησε να σηκώσει εκείνος πρώτος τα τρόπαια αυτά….
Στο διάστημα 1967-1982 ο Γιώργος Κούδας υπήρξε διεθνής 43 φορές με την Εθνική Ελλάδας, ενώ ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1980 στην Ιταλία. Τον Σεπτέμβριο του 1995 δόθηκε προς τιμήν του φιλικός αγώνας στο γήπεδο της Τούμπας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία. Παίζοντας στα πρώτα λεπτά του αγώνα ο τότε 49χρονος Κούδας έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα…
Ούτε στον τάφο μου
Ο Γιώργος Κούδας βγάζει τα εσώψυχά του όταν αναδεικνύει τι έγινε και κατηφόρισε στον Πειραιά.
«Ήταν σύγκρουση δύο τιτάνων του εγωισμού: του πατέρα μου και του προέδρου Γιώργου Παντελάκη. Ο πατέρας μου ήταν σερβιτόρος. Ήθελα να δούμε καλύτερες μέρες με ένα δικό μας μαγαζί. Βάλαμε κάποιες υποχρεώσεις που κάποιοι άλλοι σύμβουλοι με είχαν διαβεβαιώσει ότι θα τις εκπληρώσουν. Δεν τις εκπλήρωσαν λόγω εγωισμού του Παντελάκη, επειδή δεν του είχαν πει τίποτα.
»Η σύγκρουση με τον πατέρα μου ήταν μετωπική. Άκουσε κάποιες “σειρήνες” για ορισμένους που έπαιζαν τον ρόλο του μάνατζερ εκείνη την εποχή. Με έστειλε κάτω, εκεί γνώρισα την αγάπη του κόσμου, αλλά μετέπειτα ήρθαν κι όλες αυτές οι συγκρούσεις. Έμεινα 2 χρόνια χωρίς να παίζω. Το πρώτο εξάμηνο έκανα προπονήσεις κανονικά και έπαιζα σε κάποια φιλικά, αλλά μετά ήμουν σε πλήρη αδράνεια.
»Όταν είχα πει στον πατέρα μου ότι θα ξαναγυρίσω στον ΠΑΟΚ, μου είχε πει μια πολύ δύσκολη φράση, την οποία δεν την άντεξα ποτέ. Μου είχε πει “ούτε στον τάφο μου να μην έρθεις, αν πας στον ΠΑΟΚ”.
»Μάλωσα μαζί του, δεν μιλούσαμε για 6 χρόνια. Μόνο έπαιρνα τηλέφωνο τη μητέρα μου. Αυτή ήταν τεράστια σύγκρουση για μένα. Όλο αυτό ήταν πολύ δύσκολο για να το διαχειριστώ και καταλαβαίνετε ότι πρέπει να έχεις τέτοια δύναμη χαρακτήρα που να μπορείς να ανταποκρίνεσαι σε όλα αυτά που θέλεις εσύ και ο κόσμος… Σε όλα αυτά που πρέπει να αποδείξεις και στον πατέρα σου…»