![](https://www.iapopsi.gr/wp-content/uploads/2020/06/papadakou_katasxesi.jpg)
ΠΑΠΑΔ(Ρ)ΑΚΟΥ για κλάματα!
Η δημοσιογράφος κάνει ό,τι μπορεί για να αποδείξει πως έχουν δίκιο όσοι τη συμπεριλαμβάνουν στον κύκλο των προσώπων που είχαν ρόλο στο στήσιμο της σκευωρίας της Novartis!
Του Dimi Di Pietro
«Η Γιάννα Παπαδάκου κάνει ότι μπορεί για να αποδείξει πως έχουν δίκιο όσοι την συμπεριλαμβάνουν στον κύκλο των προσώπων που είχαν ρόλο στο στήσιμο της σκευωρίας της Novartis!
Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η σημερινή της συνέντευξη στην ΑΥΓΗ, στο κομματικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία παραποιεί αδίστακτα ακόμη και τα πορίσματα των αρεστών στην ίδια Εισαγγελικών Αρχών ;;
Λέει ειδικότερα η δημοσιογράφος, ταυτιζόμενη πλήρως με λεκτικές αναφορές, ερωτήματα και πρακτικές Βαξεβάνη, Documento, Δημοκρατίας και Πολάκη, δηλαδή με τα εξαπτέρυγα του Παπαγγελόπουλου, ότι «… Δείτε την αρχειοθέτηση Σαμαρά. Τι λέει η αρχειοθέτηση; Ότι ….. δεν υπάρχουν αποδείξεις και γι’ αυτό η υπόθεση αρχειοθετείται. Αυτό μπορεί να το κρίνει ένας νομικός…. Αλλά ξέρετε κάτι; Στην Ελλάδα και οι αρχειοθετήσεις αναθεωρούνται κάποτε.»
Τι λέει όμως πράγματι η σχετική αρχειοθέτηση ;
Λέει στη σελίδα 37 ότι «… Κατόπιν των ανωτέρω (δηλαδή του συνόλου των ισχυρισμών και υλικού που αξιολογήθηκε) δεν προέκυψαν οι απαιτούμενες κατά το άρθρο 43 ΚΠΔ ενδείξεις…». Το σκεπτικό δηλαδή μιλά για έλλειψη ενδείξεων (υποψιών) και όχι αποδείξεων, όπως ευφάνταστα και προκλητικά παρουσιάζει το νομικό αυτό κείμενο η μη νομικός, αλλά νομικήζουσα, δημοσιογράφος!!
Σημειώνεται εδώ ότι το σύνολο του κριθέντος υλικού, που οδήγησε τελικά στην αρχειοθέτηση ήταν αποκλειστικά η κατάθεση της κουκουλοφόρου ΚΕΛΕΣΗ και κανένα άλλο στοιχείο…
Αυτό έχει σημασία,διότι, πέραν των άλλων, στην ίδια σημερινή συνέντευξη, η Παπαδάκου διαμαρτύρεται γιατί «με καλούν ως ύποπτη λοιπόν με βάση μόνο τα όσα είπε ο κ ΜΙΩΝΗΣ και με βάση τη μήνυσή του», αποδεχόμενη έτσι προφανώς ότι μόνο μια κατάθεση δεν αρκεί και δεν πρέπει να αποτελεί μέσο δίωξης ενός προσώπου..
Τότε γιατί συμμετείχε, επί τρία χρόνια, στον διασυρμό ενός πρ. Πρωθυπουργού, αναπαράγοντας μία κατάθεση ενός κρυπτόμενου μάρτυρα;
Γιατί εξακολουθεί και σήμερα να επικαλείται την άθλια αυτή κατάθεση, θεωρώντας την, αυτή η μη νομικός και σε αντίθεση με τους νομικούς, ως δήθεν βάση ενδείξεων;;;
Σε τι αποσκοπεί η αμφισβήτηση μιας αρχειοθέτησης, όταν η ίδια απαιτεί να απολαμβάνει το τεκμήριο αθωότητας;;
Και όταν αυτή την αρχειοθέτηση την υπογράφει ο κ Ντζούρας, που, όπως η ίδια αναφέρει, «προσπάθησε πολύ»..;
Τι εννοεί άραγε πίσω από την «απειλή» ότι οι αρχειοθετήσεις κάποτε αναθεωρούνται, αν όχι την προσδοκία του συντρόφου Πολάκη ότι στον δεύτερο γύρο θα τα πούμε;; Και γιατί και ποιον προειδοποιεί; μήπως ξέρει πως γίνονται οι δουλειές;;
Καλά θα κάνει λοιπόν η ΕΣΗΕΑ να αναθεωρήσει τις απόψεις της περί ερευνητικής δημοσιογραφίας και ελευθερίας, διότι αυτό που τελικά συνεχίζει να κάνει η Παπαδάκου δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο!
Αγώνα για την παρέα δίνει και τον εαυτό της, προσδοκώντας να προλάβει να γυρίσει ο τροχός, μπας και γλιτώσει!!».