![](https://www.iapopsi.gr/wp-content/uploads/2015/12/athlitiko_DJORJEVIC_10_12_15_slide.jpg)
Τζόρτζεβιτς: «Ασύγκριτος ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς»
Μεγάλη συνέντευξη στο CCN Greece και στο Μιχάλη Τσώχο παραχώρησε ο προπονητής της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού, Σάσα Τζόρτζεβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός του ΠΑΟ αναφέρθηκε στη βαριά κληρονομιά του Ομπράντοβιτς, στο πόσο πολύ αγαπά την Εθνική του ομάδα, στο ξεκίνημά του στον πράσινο πάγκο και στις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ του καλαθοσφαιριστή και του προπονητή. Απολαύστε τον:
Πόσο δύσκολο ήταν να αναλάβετε τον Παναθηναϊκό; Είναι τελείως διαφορετικό από το να κοουτσάρεις εθνική ομάδα;
«Πράγματι. Αρχικά ο στόχος μου, η μεγαλύτερη επιθυμία μου ήταν να κοουτσάρω την εθνική ομάδα. Το έχω πετύχει και είναι μεγάλη τιμή και το κάνω με την καρδιά μου. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να τα συνδυάσεις, όμως νομίζω ότι ήταν η σωστή στιγμή. Η ευκαιρία για κάποιον σαν εμένα, όχι μόνο για τον προπονητή, αλλά για τον άνθρωπο. Γιατί υπάρχουν πολλοί εξαιρετικοί προπονητές, που θα δικαιούνταν μια τέτοια ευκαιρία. Και την άρπαξα, γιατί μου αρέσουν οι προκλήσεις. Οι μεγάλες προκλήσεις. Να βάζω στον εαυτό μου φιλόδοξα πρότζεκτ».
Και ο Παναθηναϊκός είναι μια τεράστια πρόκληση. Μια ομάδα, που έψαχνε μια «επανεκκίνηση» στο πρωτάθλημα, την ευρωλίγκα. Και ήρθατε ακριβώς αυτή την στιγμή.
«Ναι. Πολλοί άνθρωποι με τους οποίους θέλω να μιλάω, μεγαλύτεροι, πιο έμπειροι προπονητές, από την πατρίδα μου, που είναι καλοί μαζί μου και με συμβουλεύουν, ήταν λίγο επιφυλακτικοί με αυτή μου την απόφαση. Αλλά όχι εγώ. Την ξεχώρισα αμέσως μόλις μου έγινε η πρόταση. Και ανέλαβα την δουλειά με την ίδια αφοσίωση που έχω και στην εθνική ομάδα.
Ήταν ίσως και δύσκολο επειδή υπάρχει η «κληρονομιά» του Ομπράντοβιτς. Είχατε ίσως το ίδιο θέμα και στην εθνική, αναλάβατε μετά τον Ομπράντοβιτς και τον Ιβκοβιτς. Τα καταφέρατε όμως εξαιρετικά.
«Κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Ομπράντοβιτς ή τον Ίβκοβιτς, ή τα μεγάλα ονόματα προπονητικής στο μπάσκετ. Δεν χρειάζεται όμως να το κάνεις αυτό. Ο χρόνος είναι με το μέρος μου. Ποιος ξέρει πού θα είμαι το 2027; Πού θα χει φτάσει η καριέρα μου; Δεν μπορείς να πεις. Δεν ανησυχώ καθόλου. Έχω τον τρόπο μου, τους στόχους μου. Δεν θα θελα ποτέ να με συγκρίνουν με άλλους. Είμαι «εγώ και ο εαυτός μου», όπως λέει και το τραγούδι».
Είδατε ασφαλώς τον Παναθηναϊκό της περασμένης περιόδου. Όταν αναλάβατε τι θελήσατε πρώτα να αλλάξετε στην ομάδα;
«Ο Παναθηναϊκός πέρυσι είχε το στίγμα του και έναν σπουδαίο προπονητή, όπως ο Ιβάνοβιτς. Δεν θέλω όμως να κάνω σύγκριση. Όπως δεν είναι σωστό να συγκρίνεις τους παίκτες την μια χρονιά με την άλλη. Ή να λες ο νέος Γκάλης ή ο νέος Ντανίλοβιτς. Δεν συγκρίνεις τους παίκτες ή το πώς αγωνίζονταν. Όλοι οι προπονητές έχουν τον ίδιο στόχο άλλωστε. Θέλουμε να παίζουμε καλά. Αυτό που ήθελα πρώτα από όλα, ήταν να φέρω αξιόλογους ανθρώπους στην ομάδα. Αυτός ήταν ο βασικός στόχος μου. Σωστούς ανθρώπους. Που αξίζουν να φορούν την φανέλα του Παναθηναϊκού. Αξίζουν αυτή την ευκαιρία και ξέρουν πως πρέπει να παίξουν. Δεν είναι όλοι που γνωρίζουν τι σημαίνει να είσαι μέλος μιας τεράστιας ομάδας και με τέτοια ιστορία όπως ο Παναθηναϊκός. Η επιλογή λοιπόν των «κατάλληλων» ήταν ο πρώτος στόχος. Και όχι μόνον οι παίκτες. Αλλά και οι συνεργάτες μου. Δεν είμαι μόνο εγώ. Είναι όλο το επιτελείο, που δουλεύει μαζί μου και φαίνομαι εγώ. Χάρη σε αυτούς έχω μεγάλη βοήθεια, από όλο το σταφ και έχουμε όχι μόνο επαγγελματική αλλά και φιλική σχέση»
Μπορούμε να πούμε μετά από 3 μήνες, ότι όλα πάνε καλά; Καλό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα, ένα βήμα από το ΤΟΡ-16.
«Δεν είμαι ποτέ ευχαριστημένος. Ποτέ δεν θα είμαι αν δεν φτάσουμε στο τέλος. Τους στόχους μου, τους στόχους του Παναθηναϊκού, θα τους ανακοινώσω σε κανά-δυο εβδομάδες. Θα το ανακοινώσω στους παίκτες μου. Θα τους πω, «για αυτό πρέπει να αγωνίζεστε». Γιατί δεν μ’ αρέσει να παίζω μπάσκετ για να παίζω. Θέλω να παίζω για να κερδίζω»
Και το έχετε κάνει σαν παίκτης πολλές φορές και σαν προπονητής.
«Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Σύμφωνα με την δική μου αντίληψη πρέπει να έρχεσαι καθημερινά στο γήπεδο, να προπονείσαι και να παίζεις για να κερδίζεις. Θα είμαι λοιπόν πολύ ξεκάθαρος σε λίγες ημέρες. Θέλω απλά να τελειώσουμε αυτό το στάδιο της Ευρωλίγκας όπως πρέπει. Να συνεχίζουμε με καλά αποτελέσματα στο πρωτάθλημα. Δεν είναι εύκολο. Οι ομάδες που μετέχουν και στην Ευρωλίγκα και στα εθνικά πρωταθλήματα θέλουν μεγάλο ρόστερ, πολλή ενέργεια, πνευματική και φυσική ετοιμότητα. Να είσαι μέλος μιας ομάδας που κάθε βράδυ πρέπει να παίζει καλά, να κερδίζει, να ικανοποιεί τους φιλάθλους, τον Τύπο, τους προπονητές. Πάντα λοιπόν κοιτάω μπροστά μου»
Μπορούμε να πούμε ότι είδαμε κάτι από τον «δικό σας Παναθηναϊκό» στο ματς με την Μπαρτσελόνα;
«Αν το νομίζετε με κάνει πολύ χαρούμενο. Γιατί ήταν πολλά παιχνίδια που δεν μπορούσε η ομάδα να κερδίσει έναν τέτοιο μεγάλο αντίπαλο όπως η Μπαρτσελόνα. Και είναι σημαντικό γιατί η Μπαρτσελόνα κάθε χρόνο είναι υποψήφια για το Final-4. Για τον τίτλο στην Ευρωλίγκα. Και έχουν διάρκεια. Αυτός λοιπόν είναι ο στόχος. Να είμαστε ξανά έτοιμοι να βρεθούμε εκεί. Ο αγώνας με την Μπαρτσελόνα ήταν μια «σφραγίδα». Πρώτα από όλα να καταλάβουμε εμείς οι ίδιοι, οι παίκτες, όλοι μας, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Απέναντι στους καλύτερους. Αυτό έχουμε ανάγκη, αυτό πρέπει να κάνουμε. Ίσως δεν είναι εύκολο αλλά αυτό πρέπει να γίνει»
Πείτε μου λίγο το όραμα σας για τον «τέλειο Παναθηναϊκό». Την φιλοσοφία σας για το μπάσκετ που θέλετε να παίζει.
«Σκληρή άμυνα. Είναι ακριβώς το αντίθετο από το πώς ήμουν σαν παίκτης. Έτσι είναι όμως. Σκληρή άμυνα, γιατί έτσι νομίζω ότι μπορείς να χτίσεις και να έχεις κάτι. Που έχουμε καταφέρει σε ένα επίπεδο. Να παίζεις ομαδικά και να έχεις μια ωραία ατμόσφαιρα ανάμεσα στους παίκτες. Και οι σχέσεις με το προπονητικό τιμ είναι εξαιρετικές. Η φιλοσοφία μου είναι ότι σημασία δεν έχει το «εγώ», αλλά το «εμείς». Δεν είναι το παιχνίδι «μου», αλλά το παιχνίδι «μας». Οι παίκτες πρέπει να το καταλάβουν το συντομότερο δυνατό. Και νομίζω ότι θα γίνει»
Μου είπατε πριν ότι μια ομάδα με υποχρεώσεις στην Ευρωλίγκα και το πρωτάθλημα θέλει μεγάλο ρόστερ. Έχετε λοιπόν και πολλά νέα παιδιά-ταλέντα στην ομάδα. Και τους έχετε δώσει την ευκαιρία να παίξουν. Και όλοι οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού θέλει να τους δει. Δεν είναι όμως εύκολο.
«Δουλειά του προπονητή είναι να βγάζει νέους παίκτες. Και είμαι χαρούμενος που έχω αυτά τα παιδιά. Τίποτε όμως δεν χαρίζεται σε κανέναν. Τίποτε δεν πρέπει να χαρίζεται, ούτε σε κάποιον νέο, ούτε σε κάποιον «βετεράνο». Πρέπει να το αξίζει. Η δουλειά μου λοιπόν και των βοηθών μου είναι να τους κάνουμε να καταλάβουν πόσο δύσκολη είναι αυτή η ζωή. Ότι θα πρέπει να «κερδίσουν» κάθε λεπτό που θα αγωνίζονται στο παρκέ. Με την καθημερινή δουλειά. Αυτό που πρέπει να αποδείξουν και να κερδίσουν είναι τον σεβασμό και την αποδοχή των συμπαικτών τους. Μέσα από την καθημερινή δουλειά στο γήπεδο. Αυτός είναι ο πρώτος κανόνας που πρέπει να διδάξουμε σε αυτά τα παιδιά. Μετά θα έρθουν τα αγωνιστικά λεπτά, ο αυτοσεβασμός, η ικανοποίηση για το τι κατάφεραν να πετύχουν, και ότι τίποτε δεν τους χαρίστηκε. Προς το παρόν, το να τους κάνεις «δώρο», να τους δώσεις λεπτά έτσι, είναι το χειρότερο, που μπορείς να προσφέρεις σε αυτά τα παιδιά. Θα νιώσουν πραγματικά υπέροχα, όταν το αξίζουν. Είναι μια διαδικασία, που στην πατρίδα μου την ξέρουμε καλά. Ότι θα πρέπει να το αξίζεις για να πάρεις την ευκαιρία. Και έτσι νιώθω και εγώ»
Έχετε κερδίσει κάθε τίτλο σαν παίκτης, ποιες είναι οι φιλοδοξίες σας σαν προπονητής; Με την εθνική έχετε κερδίσει τίτλους, τώρα με τον Παναθηναϊκό…τι υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού για τον προπονητή Τζόρτζεβιτς;
«Για την εθνική ομάδα, να ακούγεται ο εθνικός ύμνος σε κάθε διοργάνωση. Αυτό είναι το όνειρό μου. Γιατί ξέρω τι σημαίνει για τον καθένα, που το κάνει εφικτό. Να κερδίσεις μετάλλιο για την χώρα σου. Πάντα χρησιμοποιούσα σαν παράδειγμα τον Νοβίτσκι ή τον Πάρκερ, για να μην πω τους συμπατριώτες μου ή εσάς τους Έλληνες. Το 1987 και το 2005 είναι κάτι ξεχωριστό για εσάς. Και αν ρωτήσετε αυτούς τους παίκτες, ποια είναι η κορυφαία στιγμή, οι 9μιση στους δέκα θα πουν, ότι άκουσαν τον εθνικό ύμνο. Έτσι είναι. Όσοι με γνωρίζουν ή τώρα με μαθαίνουν σιγά-σιγά, ξέρουν ότι θέλω να επαναλάβω αυτό που πέτυχα σαν παίκτης. Δεν είναι εύκολο. Όλες οι ομάδες θέλουν να πετύχουν. Δεν θα μου επιτρέψουν να το κάνω κάθε μέρα. Και να απολαμβάνεις αυτή την αίσθηση κάθε φορά»
Ολόκληρη η συνέντευξη του Σέρβου προπονητή εδώ: