![](https://www.iapopsi.gr/wp-content/uploads/2017/08/diethni-giatros_28_08_17_slide.jpg)
Νοσοκόμος φονιάς
Τουλάχιστον 90 ασθενείς, ίσως όμως και τους διπλάσιους, φέρεται να «εξολόθρευσε» ένας 40χρονος νοσηλευτής, ο Νιλς Χέγκελ, ο οποίος είχε αναδειχθεί στον πιο παραγωγικό φονιά, «μοναδικός» στα χρονικά της σύγχρονης γερμανικής ιστορίας.
Έπειτα από «134 εκταφές και πολλές εκατοντάδες μαρτυρίες, μπορούμε να αποδείξουμε τουλάχιστον 90 φόνους και υπάρχουν τουλάχιστον άλλοι τόσοι τους οποίους δεν μπορούμε να αποδείξουμε», δήλωσε μιλώντας στους δημοσιογράφους ο επικεφαλής της έρευνας, επισημαίνοντας ότι «αυτός ο αριθμός είναι μοναδικός στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας» της Γερμανίας.
Έκπληκτος δηλώνει και ο επικεφαλής της αστυνομίας του Όλντενμπουργκ στη βόρεια Γερμανία, εκεί που με τη φρικιαστική δράση του ο Γερμανός νοσοκόμος είχε εξελιχθεί σε «δόκτωρ Χάρος».
Ο Νιλς Χέγκελ σκότωνε ασθενείς κάνοντάς τους ενέσεις με υπερβολικές δόσεις φαρμάκων, ενώ βρίσκονταν σε ανάνηψη. Σύμφωνα με την έρευνα δεν είχε «προτιμήσεις» σε ηλικία ή φύλο, αν και «προτιμούσε ασθενείς που βρίσκονταν σε πολύ κρίσιμη κατάσταση».
Ο νοσηλευτής είχε καταδικασθεί το 2015 σε ισόβια για δύο φόνους και τέσσερις απόπειρες, που κατέληξαν στον θάνατο των ασθενών. Οι ερευνητές όμως ανακοίνωσαν σήμερα ότι σε αυτές τις έξι υποθέσεις πρόσθεσαν άλλες … 84, ανεβάζοντας σε 90 το σύνολο των θανάτων που αποδίδονται στον Χέγκελ, ο οποίος είναι σήμερα ηλικίας 41 ετών. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον Ιούνιο του 2016, στο τότε απολογισμό, οι ερευνητές είχαν διαπιστώσει την ευθύνη του νοσηλευτή σε 33 θανάτους.
Με «σύρμα» από τη φυλακή επαναλήφθηκαν οι έρευνες
Η επανάληψη της έρευνας άρχισε τον Ιανουάριο του 2014, επειδή ο Χέγκελ είχε παραδεχθεί σε έναν συγκρατούμενό του, πως είχε κάνει γύρω στις 50 ανθρωποκτονίες.
Στη συνέχεια, μιλώντας σε έναν ψυχίατρο είχε πει ότι διέπραξε μια τριανταριά φόνους και μια εξηνταριά απόπειρες, στις δύο κλινικές, όπου είχε εργαστεί.
Σκότωνε από «ανία»
Κυνικός στις περιγραφές του ο «Δόκτωρ Χάρος» εξήγησε την δολοφονική συμπεριφορά του, λέγοντας ότι έκανε τις θανατηφόρες ενέσεις στους ασθενείς για να τους φέρει στα πρόθυρα του θανάτου, ώστε να επιδείξει την ικανότητά του να τους επαναφέρει στη ζωή. Ως μοναδικό κίνητρο για τις πράξεις του επικαλέσθηκε «την ανία».
Αν και η δράση του Χέγκελ ερευνάται 12 χρόνια, ο οριστικός κατάλογος και ο αριθμός των θυμάτων του δεν θα μπορέσει ποτέ να καταρτισθεί. «Ποιος ξέρει πόσα εγκλήματα θα καταστεί ακόμη δυνατό να τεκμηριωθούν;», παραδέχθηκε ο εισαγγελέας που χειρίστηκε την υπόθεση.
«Ο ύποπτος δεν καταφέρνει να θυμηθεί κάθε περίπτωση. Όμως σε περισσότερες από 30 περιπτώσεις, θυμόταν συγκεκριμένα ασθενείς και τη συμπεριφορά του», διευκρίνισε η επικεφαλής της εισαγγελίας της πόλης Όλντενμπουργκ.
Αποκαλύφθηκε τυχαία
Η υπόθεση είχε έρθει στο φως για πρώτη φορά το 2005. Ήταν τότε που ο ‘δολοφόλος με τη σύριγγα» είχε συλληφθεί από έναν συνάδελφό του την ώρα που έκανε σε ασθενή μια ένεση, που δεν είχε συνταγογραφηθεί. Το περιστατικό αυτό είχε συμβεί στην κλινική του Ντέλμενχορστ, την μία από τις δύο πόλεις στις οποίες είχε εργαστεί.
Η περίπτωση αυτή του στοίχισε, το 2008, την πρώτη καταδίκη του για απόπειρα φόνου. Μετά τη δημοσιοποίησή της όμως, μια γυναίκα είχε εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με τον θάνατο της μητέρας της. Ακολούθησαν πολλές εκταφές και οι ερευνητές βρήκαν ίχνη ύποπτων ουσιών σε πέντε σορούς, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι στις τρεις περιπτώσεις είχαν γίνει θανατηφόρες ενέσεις και στις δύο άλλες οι ενέσεις ήταν «πιθανή αιτία» του θανάτου.
Κανένας δεν ήθελε να αναλάβει την ευθύνη
Η κατά συρροή εγκληματική δράση του Νιλς Χέγκελ αναδεικνύει και τις δυσλειτουργίες στις δύο κλινικές στις οποίες είχε εργασθεί. Αν και οι θάνατοι ασθενών γίνονταν συχνότερα όταν είχε υπηρεσία, δεν ενεργοποιήθηκε κανένας εσωτερικός μηχανισμός ελέγχου. Οι ερευνητές μάλιστα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «κανένας δεν ήθελε να αναλάβει τις ευθύνες του».
Έτσι, αν και με καθυστέρηση, οι κλινικές του Ντέλμενχορστ και του Όλντενμπουργκ αποτελούν πλέον στόχο έρευνας, προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες, αφού, σύμφωνα με τον επικεφαλής της αστυνομίας του Όλντενμπουργκ «οι φόνοι θα μπορούσαν να είχαν εμποδιστεί».